Poner - to put (down), place

Pór (poñer)

Meaning: to put, put down, lay down, place.
Origin: L. pono, posui, positus, ponere (3) to put, place; <= OL. *posinere <= po- away and sinere to leave.
The form poñer developed from pór and now its derivartions are more popular.
Cognate verbs: Ast. poner to put, F. pondre to lay (eggs), It. ponere to put, Port. pôr to put, Sp. poner to put.

Present Indicative	Future Indicative	Past Simple Indicative
poño pos pon pomos (poñemos) pondes (poñedes) pon (poñen)	poñerei (porei) poñerás (porás) poñerá (...) poñeremos poñeredes poñerán	puxen (puñen) puxeches (...) puxo puxemos puxestes puxeron
Imperfect Indicative		Imperative
puña puñas puña puñamos puñades puñan	poñía poñías poñía poñiamos poñiades poñían	-- ¡pon! -- -- ¡ponde! (¡puñede!) --
Present Subjunctive	Imperfect Subjunctive	Future Subjunctive
poña poñas poña poñamos poñades poñan	puxese puxeses puxese puxesemos puxesedes puxesen	puxer puxeres puxer puxermos puxerdes puxeren
Gerund		Past Participle
poñendo	(pondo)	posto

Galician Irregular Verbs
Descriptive Galician Grammar

Galician language Main Page

Modern Romance Languages Main Page
Orbis Latinus Main Page

This page is part of Orbis Latinus
© Zdravko Batzarov